Zondag 17 april,  Hoe de Koe een Kaas vangt…
 
Deze week liet een Friend zich zien tussen de bollenvelden in het altijd prachtige Middenbeemster.
De plek waar je normaal gesproken de koeien ziet grazen om die heerlijke kaas voor te bereiden.
Dit keer een min of meer normale voorbereiding met enige bieren op de verjaardag van Friend Josxe9.
Na 2 trappen op en af te hebben gelopen, waren de spieren op zaterdag warm. De tactiek voor de
wedstrijd werd nog even doorgenomen en de altijd lekkere balletjes van Karen konden doorkomen.
Dan nog de wedstrijddag zelf. Het weer was top: droog, zonnig en niet te veel wind. Dit keer startte
Erik wat voorin het lopersveld om geen onnodige achterstand op te lopen in de eerste meters. Het parcours was redelijk saai, met lange rechte stukken en weinig variatie in het landschap. Er was alleen klei en incidenteel was er een stukje tulpenveld te zien met voorzichtig de eerste kleuren van opkomend groen.
Om een kort verhaal lang te maken: de loop ging redelijk constant en in de laatste kilometers net voorbij de kaasmakerij werd de eindsprint ingezet. Tot slot werd er in 1 uur 16 gefinisht en dat was een pr op de altijd courante 14,4 km. Erwin liep hier vorig jaar ook een PR op dit razend
snelle, saaie en droge parcours waar je eigenlijk zo snel mogelijk vanaf wilt zijn. Wel een heerlijke bidon bij de finish. De organisatie was technisch knap. Nu alleen nog een schepnet voor onderweg…
 
Maandag 25 april, De vooruitziende blik
 
Op deze fantastische 2e paasdag stond wederom Friend Erik aan de start voor de Poelster Bosloop in Amstelveen. In de verwachting dat de gehele groep Friends deze "thuiswedstrijd" zou benutten om de maximale km's bij elkaar te lopen, liep hij al vroeg warm. En warm was het. Hij stond tussen ongeveer 60 Kenianen en nauwelijks een Nederlandse lokale loper, maar dat was logisch. Het startgeld voor de Kenianen was hier beter dan in Utrecht en ook het weer deed niet onder voor Benin of Kenia. Het gebrek aan water onderweg trouwens ook niet…
De eerste kilometer werd de kat uit de boom gekeken, en als een jonge hond ging hij er achteraan. Al snel werd duidelijk dat een toptijd zoals enkele weken eerder niet realistisch was. In de tweede helft van de loop, na de  bosbaan te hebben gerond, werd het spannend. Niet vanwege de tijd, maar de vraag of de route wel te vinden was.
Sommige pijlen ontbraken volledig, andere waren met xe9xe9n enkele spijker bevestigd, waardoor dit uitnodigde tot enige aanpassing van de toeristen in het bos. Verder werd de loop onderbroken door een groep van 30 paarden met ruiters die het nodig vonden om dwars het parcours over te steken, waardoor alle hoop op een snelle tijd vervloog.
Aangezien het bokkiespringen niet zijn meest favoriete bezigheid is na 12 km rennen, besloot hij te wachten.
Afijn, na alle denkbare alibi's te hebben genoemd om niet te hoeven pieken, heeft hij de 10EM volbracht. De Kenianen waren ongetwijfeld een half uur eerder over de finish gekomen, het prijzengeld gexefncasseerd en huiswaarts gegaan. In een bijna verlaten Amstelveen bereikte hij na 1 uur 28 de finish, alwaar nog een enkele verdwaalde toeschouwer de lopers aanmoedigde.
Bedankt John, we rekenen later wel af! 
Maar toch, weer 16,1 km in de pocket en de teller van Erik staat op bijna 145 km. Dat is boven het schema dat hem potentieel tot blikken loopstatus promoveert. Op Moederdag volgt de Ronde Hoeploop. Wederom gaat dat een dik PR worden.
Dat is lekker als je dat van te voren weet… Dat is die vooruitziende blik ….. op oneindig.