29 mei was het tijd voor de Rock and run door de Amsterdamse Jordaan. Friends Frank, Erwin en Rolf gingen op de fiets naar de start. De dames en kids zouden later volgen, zij gingen voornamelijk voor de optredens van Jah6 en Rigby. 

Omdat de friends vroeg bij de start kwamen was er nog alle ruimte om in te schrijven. De logica voor wat betreft startvakken was niet aan de friends besteed. In de mail stonden de friends opgesteld in startvak 6, in de pdf bevestiging stonden zij echter in startvak 10. Aangekomen bij de startvakken, in eerste instantie aangegeven in krijt op de stoep door een epileptisch kunstenaar, besloten de friends dat startvak 4 ook wel een goed startvak zou zijn. 

Er was een ronde van 6 km uitgezet en elk startvak startte 5 minuten na elkaar. De eerste lopers waren dus al van het parcours toen de laatste nog moesten starten. De friends besloten allen het maximale van 3 rondes te lopen. Erwin besloot met een smoesje snel achterop te raken zodat hij niet door de 2 overgebleven de Hordes kon worden gexebnthousiasmeerd. Op de westergracht, waar jaren 80 rock werd gedraaid gaf friend Frank aan dat water drinken niet hardlopend kon en dat er gestopt moest worden. Of dit te maken had met het feit dat er twee dames in hotpants met netpantyx92s op een verhoogd podium stonden te dansen werd niet duidelijk. De Bloemgracht werd uitgeroepen tot alpengebied. Daar ligt werkelijk geen steen vlak op de weg. De bolletjestrui werd daar gescoord door Roodkapje. Zij was telkens eerder boven dan de friends. Het feit dat Roodkapje kortgerokt was had hier niets mee te maken. Hoewel er ook twee dames van Baywatch waren gesignaleerd ging het friend Rolf te ver om hier voor in de gracht te springen. Al met al een leuke loop waar prestaties er niet toe deden. Na de finish stonden de frisse jongens en meisjes van Sanex spuitbusjes deo uit te delen. De dame die de friends voorzag van zox92n spuitbus hoefde niet eens eerst aan de oksel van de friends te ruiken, dit ondanks sterk aandringen. Blijkbaar waren de jongens en meisjes zonder criteria op pad gestuurd. 

Na afloop werd duidelijk dat de niet misselijke budgetten (20 euro voor een startnummer) niet waren opgegaan aan logistiek medewerkers. De vrijwilligers deden allen hun uiterste best maar het is niet verstandig om Lucille Werner van Lingo de kledinguitgifte te laten doen. Een vijftal vrijwilligers riepen kris-kras door elkaar wat nummers op waarna de eigenaar x93LINGOx94 moest roepen. Was de eigenaar nog niet gefinished dat werd de tas weer boven op de grote hoop gegooid om vervolgens door de volgende vrijwilliger weer te worden opgepakt. Toch hadden de friends al binnen 45 minuten de drie tassen weer in bezit. Op zoek naar vrouw en kids passeerden de friends nogmaals de Sanex stand waarna ze volgeladen doorfietsten. Blijkbaar moest er toch gedoucht worden. Na een paar biertjes bij het concert van Rigby werd de terugreis ingezet.

Conclusie: Leuke loop, dramatische logistiek.